Troubleyn | Jan Fabre

Preparatio Mortis

Danssolo voor Annabelle Chambon

"Dankzij Bernard Foccroulle is Jan Fabre opgenomen in de kroniek der heiligen": zo besloot de Franse krant Le Figaro zijn enthousiaste recensie van de (destijds 15 minuten durende) danssolo Preparatio mortis die Jan Fabre creëerde voor het Festival van Avignon in 2005.

Speciaal voor de Italiaanse première in het Teatro Palladium (Rome) —in het kader van de 25ste verjaardag van het Festival Romaeuropa 2010—  en voor de editie van het Next Arts Festival (Kortrijk, Rijsel) van datzelfde jaar, heeft Jan Fabre het eerste deel verder uitgewerkt en er een tweede luik aan toegevoegd.

Deze voorstelling gedragen door de orgelmuziek van componist en organist Bernard Foccroulle (voormalig operadirecteur van De Munt (Brussel) en directeur van het operafestival van Aix-en-Provence).

 

Preparatio mortis is gewijd aan het lichaam, aan diens transformatieve kracht en aan een utopisch ideaal. Fabre doet dit —op zijn eigen typische manier— door één van de taboes van de hedendaagse samenleving aan te pakken: in dit geval de dood, die door onze maatschappij weggemoffeld en uit het zicht verbannen wordt, naar de kille, steriele omgeving van verzorgingstehuizen en hospitalen… Fabre stelt in de eerste plaats het leven centraal want "door de dood gaan we het leven anders bekijken; de dood dwingt ons tot een meer volledige, intensere visie op het leven – ik streef voortdurend naar een post-mortem stadium of life", aldus Fabre.

In Preparatio mortis overwoekert een riant bloementapijt een graftombe met duizenden gele, rode, paarse en witte bloemen. Het kleurrijke dekbed lijkt ritmisch te ademen, er verschijnt een hand, een arm, een hoofd, twee blote voeten. De performer lijkt uit de dood op te staan. Elke beweging, iedere ademstoot en blik worden een intense gebeurtenis, een verrijzenis die de honger naar het leven uitdrukt. De dood wordt een positief energieveld en een motor voor nieuwe dromen en verlangens.

Het ritme van deze dansolo wordt bepaald door een niet aflatende, krachtige en vitale ademhaling: het golvende ademen van het bloementapijt dat tot leven lijkt te komen, de ademhaling van de performer wanneer zij haar katachtige dans uitvoert, gestuwd door het ademen van het orgel dat lucht pompt om klank te produceren.  

Credits
»


concept Jan Fabre choreografie Jan Fabre, Annabelle Chambon performer Annabelle Chambon compositie en uitvoering Bernard Foccroulle "Toccata" (2001) uitgevoerd door Bernard Foccroulle op het orgel van de kathedraal in Brussel "Spiegel" (2005) uitgevoerd door David Boos op het Renaissance orgel in de Grote Kerk (Alkmaar) "Capriccio sopra Re-Fa-Mi-Sol" (1986) uitgevoerd door Benoît Mernier op het koororgel (Muri) "Pulchra es" (2009) uitgevoerd door Bernard Foccroulle op het Silbermann orgel in St.-Thomas (Straatsburg) "Ornamented Flutes" (2007) uitgevoerd door Bernard Foccroulle op het Thomas-orgel in de Temple du Bouclier (Straatsburg) "Fantasia sopra —Da pacem Domino—" (1999), uitgevoerd door Bernard Foccoulle op het Renaissanceorgel in St.-Jacques (Luik) productie Troubleyn/Jan Fabre (Antwerpen, BE)  

Beelden


 
 
 


Video


close