Troubleyn | Jan Fabre

Etant Donné

Etant donnés (2000) is een vervolgtekst op de monoloog Zij was en zij is, zelfs (geschreven in 1975; met première in 1990) van Jan Fabre voor de actrice en muze Els Deceukelier. Etant donnés: 1. La chute d’eau, 2. Le gaz d’éclairage is de titel van Duchamps laatste werk: een kijkkast met een verweerde houten deur in bakstenen lijst. In de deur zitten twee kijkgaten die uitzicht bieden op een installatie: een vrouwelijk naakt van wie het hoofd niet te zien is, liggend op een bed van blaren en takken, in haar hand een gaslantaarn, op de achtergrond een waterval. Haar vagina valt meteen op door haar vreemde anatomie. Het is een bevreemdend beeld dat de toeschouwer in de rol van voyeur dwingt. Bij deze monoloog kiest Fabre voor een opmerkelijke dialoog tussen de vrouw en haar vagina. Terwijl de vrouw illusies koestert van bekoorlijkheid en macht, roept haar geslacht haar telkens terug naar de drift en het seksuele verlangen Haar vagina benoemt alles wat de vrouw niet zegt, misschien wel denkt, maar niet wil blootgeven omwille van haar imago. Weerkerend motief in de voorstelling is deze keer ‘wacht even, wacht even’. Metamorfose staat centraal in deze monoloog, niet alleen door de voortdurende stemwissel, maar ook door de gestage vervelling van haar huid.

Credits
»


tekst, regie en scenografie Jan Fabre actrice Els Deceukelier licht Jan Fabre, Harry Cole kostuums Daphne Kitschen make up Gerda Van Hoof lichtontwerp Harry Cole, Jan Fabre technische coördinatie Geert Van der Auwera muziek Peaches - Diddle My Skittle, uit The Teaches of Peaches / Guns N'Roses - Knockin' on Heaven's Door, uit Live Era '87-'93 Etant donnés werd gecreëerd in 2004 door Troubleyn/Jan Fabre (Antwerpen, België), in coproductie met Centre du Développement Chorégraphique / Midi-Pyrénées (Toulouse, Frankrijk) en met de steun van de Direction Régionale des Affaires culturelles Midi-Pyrénées en la Région Midi-Pyrénées première 11.02.2004, Théâtre National de Toulouse, Toulouse

Beelden


 
 
 


close