Troubleyn | Jan Fabre

De koning van het plagiaat

Monoloog voor Dirk Roofthooft

Het einde van De keizer van het verlies, wanneer Dirk Roofthooft te kennen geeft dat er vleugels tussen zijn schouders groeien, is meteen een verwijzing naar het tweede deel van de trilogie, De Koning van het Plagiaat, eveneens vertolkt door Roofthooft. Op de scène staat deze keer een zenuwachtige en schuchtere engel, gekleed in een chirurgenpak. Hij bevindt zich in een laboratorium, omringd door bokalen met daarin iets dat lijkt op versteende hersenen. Zoals de keizer het hart onderzoekt, doet de koning dat met de hersenen. Zijn volmaaktheid als engel verveelt hem en hij verlang naar het irrationele van de mens. In deze monoloog werkt hij de gedachte uit dat kopiëren en herhalen noodzakelijk zijn voor de evolutie en relativeert hij originaliteit en authenticiteit op het gebied van wetenschap, kunst en filosofie. Op deze manier vervaagt de grens tussen diefstal en plagiaat. Deze thematiek weerspiegelt zich o.a. in de symboliek van een reeks namaakhorloges en het nabootsen van een aap (na-apen). De engel ontpopt zich als een acteur wiens betoog bol staat van oneliners uit Shakespeare en liedjes van Elvis en The Beatles. Ook deze tweede monoloog van Fabre voor Roofthooft ontpopt zich als een existentiël betoog, dit keer over uniciteit, als engel en als mens.  

Credits
»


tekst, regie, scenografie Jan Fabre performer Dirk Roofthooft dramaturgie  Miet Martens assistentie  Coraline Lamaison licht Harry Cole, Jan Fabre kostuum Ingrid Vanhove assistentie décor Mieke Windey producers diptiek 2005 Troubleyn/Jan Fabre in coproductie met Festival d'Avignon (Frankrijk), deSingel (Antwerpen), Bonlieu Scène nationale (Annecy Frankrijk), Espace Malraux (Scène nationale de Chambéry et de la Savoie, Frankrijk), Comédie de Valence (Centre dramatique national Drôme Ardèche, Frankrijk) en met de steun van La Région Rhône-Alpes première 25.07.2005, Théâtre Municipal, Festival d'Avignon, Avignon

Beelden


 
 
 


close